Greccy policjanci pobili imigranta – film

Ateński wideo-amator zarejestrował film przedstawiający akcję policji na jednej z ulic stolicy. Na filmie widać kilka ubranych w dresy osób okładających młodego człowieka o wyglądzie azjatyckim. Po chwili rolę bijących przejęli przybyli na miejsce zdarzenia policjanci. Na zmianę kopali człowieka ze wszystkich stron i okładali pałkami. Imigrant był bity nawet po tym jak skuto go kajdankami. Krótki film kończy scena w której jeden z oficerów chwyta brutalnie Azjatę za szyję i ciągnie go do radiowozu, podczas gdy inny oficer kopie go i okłada pałką.

Film nakręcono już kilka tygodni temu. Autor zgłosił sprawę na policję pokazując go jako dowód. Jak twierdzi, od tamtego czasu jest nachodzony w domu i zastraszany. Uważa, że duża część greckich policjantów to rasiści i zwolennicy skrajnej prawicy. Autor filmu obawia się o swoje bezpieczeństwo. Wobec braku konkretnych działań ze strony policji w sprawie zarejestrowanego na filmie nadużycia, zdecydował się teraz na upublicznienie filmu w internecie. Film wzbudził już w Grecji oburzenie, szczególnie na lewicy i jest szeroko komentowany.

Dochodzenie w sprawie oszustw największych światowych bankierów

COMCO, szwajcarska komisja ochrony konkurencji ogłosiła w piątek 4 lutego, że rozpoczyna śledztwo w sprawie domniemanej zmowy kartelowej dwunastu z największych światowych instytucji finansowych. Banki są podejrzane o uczestniczenie w zmowie mającej na celu wpływanie na poziom stóp procentowych poprzez manipulowanie przy systemach oprocentowania kredytów międzybankowych Libor i Tibor. Libor i Tibor to londyński i tokijski wskaźnik cen kredytów międzybankowych. Od tego wskaźnika uzależniona jest wysokość odsetek od kredytów pożyczanych przez banki uczestniczące w tym systemie na londyńskiej i tokijskiej giełdzie. Wysokość tych odsetek ma kluczowe znaczenie dla firm i innych podmiotów zaciągających kredyty, w tym na przykład, pośrednio, nawet dla obywateli zaciągajacych kredyty mieszkaniowe.

Formalnie systemy te uzależnione są od obiektywnej sytuacji ekonomicznej na świecie, czyli warunków panujących na “wolnym rynku”. Jednak jak się okazuje, nawet najwięksi światowi bankierzy nie wierzą w “wolny rynek”. Według szwajcarskiej komisji COMCO, bankierzy z dwunastu banków takich jak dwa największe szwajcarskie banki UBS i Credit Suisse, brytyjskie banki Barclays, National Westminster, Royal Bank of Scotland Group, HSBC, japoński Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ, oraz Citigroup, Deutsche Bank i innych, uczestniczyli w zmowie polegającej na koordynacji działań, mając na celu wpływanie na wysokość stóp procentowwych dla własnych korzyści. Bankierzy nielegalnie wpływali na rynek instrumentów pochodnych, uzyskując w ten sposób korzystne warunki oprocentowania dla produktów finansowych wartych setki trylionów dolarów na całym świecie.

Brytyjscy związkowcy zapowiadają największą falę strajkową od 1926 r.

Dave Prentis, lider związku zawodowego UNISON zrzeszającego pracowników sektora publicznego zapowiedział, że związki zawodowe w Wielkiej Brytanii mogą doprowadzić do największej fali strajkowej od 1926 roku, jeśli rząd nie wycofa się ze swojego planu wprowadzenia reformy systemu emerytalnego, który jest niekorzystny dla pracowników.

W jednym z wywiadów Prentis mówił o zapowiadanej fali strajkowej, że “będzie ona największa od czasu strajku generalnego (w 1926 roku – przyp. red.). To nie będzie strajk górniczy (porównanie do strajków górniczych z lat 80-tych – przyp. red.). My go wygramy”.

Na mocy ustawy, którą rząd próbuje właśnie przeforsować, pracownicy będą płacić wyższe składki emerytalne, za co jednak dostaną niższe emerytury. Wiek emerytalny wzrośnie z 60 do 66 lat. Dodatkowo, poziom naliczanej emerytury ma zależeć od średniej uzyskanej przez cały okres aktywności zawodowej, a nie jak dotychczas być wyliczany w oparciu o poziom płacy przed przejściem na emeryturę. Oczywiście związki zawodowe nie chcą o tym słyszeć i zapowiadają, że odeprą ten kolejny atak rządu na prawa pracownicze.

Tygrys zdycha. Koniec irlandzkiego cudu

Irlandia

Kieran Allen, kwiecień 2009

Irlandia, niedawno okrzyknięta wzorem bajki o neoliberalizmie, podlega właśnie traumatycznemu krachowi gospodarczemu. Rodzące się polityczne trzęsienie ziemi wstrząśnie jej polityką w nadchodzących dekadach.

Znana wcześniej jako “Celtycki Tygrys”, irlandzka gospodarka aż do teraz odnotowywała co roku siedmioprocentowy wzrost. Termin ten został wprowadzony w 1995 roku przez ekonomistę pracującego z Morganem Stanleyem, który porównał Irlandię z bardziej znanymi, “Tygrysami Azjatyckimi” tamtych czasów. Wkrótce kraj został okrzyknięty przez neoliberałów modelem do naśladowania dla innych. Thomas Friedman, prawicowy publicysta New York Timesa na przykład, zalecał by “stara Europa” zmieniła swe tory i nadgoniła “skaczącego irlandzkiego stworka“. Oto przykład jego misjonarskiej gorliwości:

“Niemcy i Francuzi mogą chcieć wziąć kilka rad od Celtyckiego Tygrysa. Jedną z pierwszych reform jakie wprowadziła Irlandia, było łatwiejsze zwalnianie z pracy ludzi, bez konieczności płacenia przez lata odszkodowań. Brzmi brutalnie, wiem. Ale im łatwiej zwalniać ludzi, tym więcej chęci u firm do zatrudniania”[1] W podobnym tonie, prawicowy think tank Cato Institute opublikował artykuł o Celtyckim Tygrysie dowodząc, że jego wzrost gospodarczy przyszedł po tym jak w pełni wpadł w objęcia “wolnosci gospodarczej”[2]

Stanowisko Międzynarodowej Tendencji Socjalistycznej w Sprawie Globalnego Kryzysu Gospodarczego

1. Niebywałe fale paniki, które przetoczyły się przez globalne rynki finansowe w ostatnich kilku tygodniach napełniły zwykłych ludzi pracy na całym świecie gniewem, pomieszanym z dezorientacją i lękiem. Dla wszystkich stało się oczywiste, że istniejący, kapitalistyczny system gospodarczy nie zdaje egzaminu i że zbliżamy się do historycznego punktu zwrotnego. Nie jest natomiast jasne, jakie będą tego konsekwencje i co można zrobić.