Zabójstwa, tortury, represje – odtajniono archiwa z brytyjskich kolonii

Rząd Wielkiej Brytanii zdecydował się na odtajnienie części dokumentów sporządzanych przez brytyjską administrację kolonialną, armię i służby specjalne w ostatnich latach przed wyzwoleniem się kolonii. Są w nich świadectwa tortur, masakr i tajnych operacji zbrojnych wymierzonych przeciwko działaczom ruchów narodowowyzwoleńczych w brytyjskich koloniach.

Wśród dokumentów przetrzymywanych w archiwach są codziennie raporty dotyczące “eliminacji” przeciwników politycznych brytyjskich władz kolonialnych. Dokumenty świadczą o tym, że członkowie brytyjskiego rządu byli regularnie informowani o sposobach przeprowadzania zabójstw, masakr i tortur, na przykład tak szczegółowe relacje, jak “upieczenie żywcem” któregoś z opozycjonistów. W raportach przesyłanych rządowi, kolonialnych powstańców nazywano “terrorystami” i informowano na bieżąco o zabijaniu ich. Dokumenty wskazują, że brytyjskie władze z podejrzliwością traktowały wszelkie protesty i traktowały je jako dowód na “planowany przewrót komunistyczny”, jak określano dążenia narodowowyzwoleńcze w koloniach za sprawą znaczących wpływów lewicy w tych ruchach. Pisząc o zabijaniu działaczy niepodległościowych, brytyjska administracja używała terminu “eliminacja terrorystów”. Raporty brzmiały na przykład tak jak ten o zamordowaniu całej grupy działaczy malajskich w pobliżu Kuala Lumpur: W Selangor został osiągnięty mały, ale ważny sukces, gdy cała sekcja z Ampang, na przedmieściach Kuala Lumpur, została wyeliminowana, lub jak ten napisany w 1957 roku, sześć miesięcy przed formalnym uznaniem niepodległości: Jak na standardy z zeszłego roku, liczba [przypadków] eliminacji terrorystów może być uznana za zadowalającą.

Ameryka Południowa zbuntowała się przeciwko USA w kwestii Kuby

Zakończony właśnie w kolumbijskim mieście Cartagena szczyt Organizacji Państw Amerykańskich (OEA lub OAS) zakończył się dla USA klęską dyplomatyczną. Szczyt był kolejnym sygnałem, że Ameryka Południowa nie może być już przez USA traktowana jak nieograniczona strefa wpływów i że państwa południowoamerykańskie chcą być traktowane jak partnerzy. Jednym z najważniejszych tego przejawów była całkowita opozycja ze strony przywódców państw regionu w sprawie sankcji przeciw Kubie proponowanych przez Waszyngton. Propozycja nie uzyskała poparcia a przywódcy południowoamerykańscy żądają także zakończenia trwającego od czasu rewolucji na Kubie embarga oraz chcą ponownego zapraszania Kuby do prac Organizacji Państw Amerykańskich. W tej kwestii zgodni są nie tylko lewicowi, postępowi przywódcy państw kontynentu skupionych w porozumieniu ALBA ale nawet prawicowi sojusznicy USA z Meksyku i Kolumbii.

Kuba jest członkiem Organizacji Państw Amerykańskich, ale wskutek presji ze strony USA została usunięta od prac w jej ramach w 1962 r. USA zastosowały te represje wobec zbuntowanej wyspy posługując się argumentem “demokracji”. Jednak przez te wszystkie lata USA wspierały i finansowały zbrodnicze prawicowe reżimy odpowiedzialne za śmierć tysięcy ludzi, organizowały szwadrony śmierci, uczestniczyły w aktach terroryzmu, inicjowały wojny domowe, obalały legalne rządy i zastępowały je lojalnymi dyktaturami. W stosunku do żadnego ze zbrodniczych reżimów latynoskich USA nie zastosowały embargo ani nie zażądały odsunięcia ich funkcjonariuszy od prac w Organizacji Państw Amerykańskich.

‘Pracownicza Demokracja’ o wydarzeniach 11 listopada i perspektywach ruchu antyfaszystowskiego

"Patrioci" z ONR, współorganizatorzy tak zwanego Marszu Niepodległosci

Redakcja socjalistycznego miesięcznika Pracownicza Demokracja wydała oświadczenie w którym odniosła się do wydarzeń z 11 listopada w Warszawie.

W oświadczeniu z 17 listopada wymieniono dwa powody dla których uczestnicy blokady antyfaszystowskiej, “Kolorowej Niepodległej”, mogą mówić o sukcesie. Po pierwsze tak zwany “Marsz Niepodległości” został faktycznie zablokowany, to znaczy, że jego uczestnikom nie udało się przejść zaplanowaną trasą.
“Gdyby faszyści i nacjonaliści przemaszerowali ulicą Marszałkowską – główną ulicą Warszawy – pisze Pracownicza Demokracja -  czuliby się panami stolicy. Nie udało im się to”. Według Pracowniczej Demokracji nie był to fakt bez znaczenia i na dowód przypominają, że zadymiarze z “Marszu Niepodległości” zaatakowali restaurację żydowską, arabską i wegetariańską, oczywiście nie licząc ogromnych zniszczeń podczas walk z policją, spalonych i zdewastowanych samochodów, wyrwanego bruku i innych aktów ślepej agresji.  Pracownicza Demokracja pisze, że “Bez blokady, bez sprzeciwu, czuliby się jeszcze bardziej pewni siebie w swojej przemocy”.

Drugi sukces antyfaszystów to zdaniem Pracowniczej Demokracji pokazanie prawdziwego oblicza skrajnie prawicowych demonstrantów. “Marsz faszystów i nacjonalistów był  przedstawiany jako manifestacja dla całej rodziny, dla zwykłych patriotów. Tendencyjne dziennikarstwo nie zdołało jednak ukryć faktu, że znaczną część uczestników demonstracji skrajnej prawicy stanowili brutalni bojówkarze” – głosi oświadczenie. W oświadczeniu czytamy dalej, że dla skrajnej prawicy “to prawdziwa klęska, zważywszy na fakt, że na koniec marszu miało zostać ogłoszone powstanie nowej siły politycznej pod nazwą Ruch Narodowy, wzorem węgierskiego Jobbiku (…) Dzięki blokadzie powstanie żadnego ruchu nie zostało ogłoszone”.

W oświadczeniu poddano krytyce postawę mediów relacjonujących wydarzenia 11 listopada. Według PD, przed 11 listopada w mediach nieobecny był temat zagrożenia faszyzmem. “Nie mówiono o hajlujących członkach ONR w brunatnych koszulkach czy kilkudziesięciu morderstwach popełnionych przez skrajnych prawicowców w ostatnim dwudziestoleciu”. Ale szczególnie fałszywy był przekaz medialny po wydarzeniach 11 listopada, kiedy w wielu mediach zrównano skalę przemocy ze strony prawicowych chuliganów z odosobnionymi i marginalnymi przypadkami szarpaniny w której uczestniczyli działacze antyfaszystowscy. PD uznaje też za skandal fakt, że pod pretekstem błachego incydentu z udziałem małej grupy ludzi bezpodstawnie zatrzymano 92 niewinne osoby, przetrzymując je w areszcie przez kolejne dwa dni, traktując brutalnie i poniżając je. Choć niemieccy antyfaszyści siedzieli w areszcie przez cały czas demolowania stolicy przez polskich nacjonalistycznych i faszystowskich zbirów – to nie przeszkodziło to części mediów w przekazywaniu “niejasnego albo wręcz kłamliwego obrazu odnośnie tego, kto dokonał zniszczeń”. W telewizji często mówiono o “Niemcach”, nawet kiedy pokazywano polskich nacjonalistów i faszystów. Pracownicza Demokracja wyraża zadowolenie z faktu, że w Niemczech jest tak wielu antyfaszystów, szczególnie w obliczu ostatnio ujawnionych przykładów rasistowskiej agresji neonazistów. PD przypomina też, że niemieccy antyfaszyści często bronią zagraniczych, w tym polskich emigrantów przez atakami skrajnej prawicy w Niemczech. “Antyfaszystom niemieckim należy się więc wdzięczność i solidarność, nie zaś histeryczne ataki – czytamy w oświadczeniu”.

PD przestrzega też, że “rząd Tuska być może wykorzysta przemoc skrajnej prawicy, by ograniczyć prawa uczestników przyszłych demonstracji. Musimy się temu przeciwstawić. Doświadczenie pokazuje, że prawa uchwalone z powodu przemocy faszystów i nacjonalistów są w przytłaczającej większości przypadków stosowane przeciw lewicy czy związkowcom”. Dalej czytamy, że choć faszyzm w Polsce nie jest jeszcze dużą siłą, to ruch antyfaszystowski powinien kontynuować blokady i starać się mnożyć liczbę ich uczestników. Autorzy oświadczenia podkreślają też potrzebę szerszego dotarcia do ruchu związkowego. Tegoroczne poparcie dla blokady antyfaszystowskiej ze strony kierownictwa OPZZ zostało przez PD przyjęte bardzo ciepło.

Anglia: Rasistowski atak na meczet w Luton

Jeden z uczestników protestu EDL w Birmingham

W tym samym dniu, w którym w Norwegii, motywowany nienawiścią do muzułmanów prawicowy rasista Anders Behring Breivik zamordował ponad 90 osób, brytyjscy rasiści zaatakowali meczet w mieście Luton w Anglii. W meczecie wybito szyby a na ścianach wymalowano swastyki oraz inicjały EDL (od: English Defence League, Związek Obrony Anglii). Jest to najnowszy z szeregu rasistowskich incydentów wymierzonych w meczety w brytyjskich miastach. Wcześniej dochodziło do innych ataków, w tym podpaleń i różnego rodzaju aktów wandalizmu. Do takich ataków dochodzi w miejscowościach, gdzie działa rasistowski EDL.

Związek Obrony Anglii powstał po tym, jak grupy rasistowskich chuliganów urządziły “patriotyczny marsz” w mieście Luton w 2009 roku. Chuligani wtargnęli wówczas do dzielnicy zamieszkałej przez ludność pochodzenia azjatyckiego i rozpoczęli terroryzowanie jej. Zamaskowani bandyci atakowali lokalne sklepy, wybijali szyby, dewastowali samochody i zastraszali miejscową ludność. Wcześniej w tym samym mieście miejscowe muzułmańskie centrum kulturalne zostało zaatakowane koktajlem Mołotowa.

Chrześcijański konserwatysta dokonał masowego mordu

Rosnące nastroje prawicowe i islamofobia doprowadziły do kolejnej tragedii

Potężna eksplozja wstrząsnęła centrum Oslo w piątek 22 lipca powodując śmierć co najmniej siedmiu osób. Gdy światowe media zdążyły już zacząć spekulować o udziale w tym zamachu islamskich ekstremistów, na wyspie Utoya, położonej na północny zachód od Oslo doszło do kolejnej tragedii. 32 letni Anders Behring Breivik, jak już wiadomo, związany z radykalnymi grupami chrześcijańskimi, otworzył ogień do uczestników młodzieżowego obozu działaczy rządzącej partii socjaldemokratycznej. W wyniku ataku, zginęło kolejne 85 osób.

Prawicowiec przebrany w mundur policyjny najpierw polecił młodym ludziom by się zebrali w jednym miejscu a następnie zaczął do nich strzelać z broni automatycznej. Część młodych ludzi próbowała się ratować ucieczką do wody ale i tam dosięgły ich kule prawicowca. Szef policji Sveinung Sponheim powiedział telewizji NRK, że wpisy internetowe Breivika “sugerują, że jego polityczne poglądy skłaniały się ku skrajnej prawicy i że miał przekonania antyislamskie”. Nie wiadomo jakimi dokładnie motywami kierował się ekstremista, ale celem obu ataków były obiekty związane z Norweską Partią Pracy (AP) premiera Jensa Stoltenberga.

Obama próbuje zawłaszczyć rewolucje arabskie

Jonathan Neale

19 maja Barack Obama wygłosił przemówienie na temat Bliskiego Wschodu. Obiecał głębokie zmiany w polityce zagranicznej USA. Obama przedstawił się jako stronnik tych buntów i porównał je do Rewolucji Amerykańskiej i amerykańskiego Ruchu Praw Obywatelskich.

By zrozumieć o co chodzi Obamie, należy zrozumieć kim on jest. Wiele osób uważa go za uczciwego liberała, tyle, że zagubionego – jest inteligentny, elokwentny i lepszy niż George W Bush.

Obama jest jednak przywódcą amerykańskiego kapitalizmu, najważniejszą osobą w kapitalizmie na skalę globalną i głównodowodzącym amerykańskiego imperium. Największymi darczyńcami jego kampanii prezydenckiej byli milionerzy z Wall Street. Jego rola w polityce międzynarodowej to militaryzm. On rozszerzył działania wojenne w Afganistanie, bombardował Pakistan, sprzeciwiał się jakiemukolwiek globalnemu porozumieniu dotyczącemu walki z globalnym ociepleniem. Pozostaje on preferowanym kandydatem amerykańskiej klasy rządzącej.

Solidarność z placem Sol – film o rewolucji hiszpańskiej 2011

http://vimeo.com/24390680

Oświadczenie Lewica.pl w sprawie antydemokratycznych działań władz RP

Redakcja Lewica.pl pragnie wyrazić głębokie zaniepokojenie z powodu ostatnich działań rządu Donalda Tuska, który – choć mieni się nowoczesnym i demokratycznym – dopuścił się w ciągu ostatnich dni praktyk, których nijak nie można uznać za demokratyczne.

14 maja w Gdańsku odbył się “Marsz Pustych Garnków”. Choć protest był legalny, wynajęta przez władze miasta ochrona zagrodziła jego uczestnikom trasę przemarszu. Doszło do przepychanek, a ochroniarze użyli wobec pokojowo demonstrujących obywateli – na oczach policji i straży miejskiej – gazu łzawiącego. Sześć osób zabrała karetka pogotowia.

16 maja w Katowicach działacze społeczni zorganizowali protest przeciwko Europejskiemu Kongresowi Gospodarczemu. Również ta manifestacja została zablokowana przez policję, a uczestników spisano i uniemożliwiono im przejście wyznaczoną wcześniej trasą.

17 maja policja w Białymstoku zatrzymała kilkudziesięciu kibiców, którzy publicznie wyrażali swój sprzeciw wobec rządów Donalda Tuska. Postawiono im zarzut znieważania premiera.