Zabójstwa, tortury, represje – odtajniono archiwa z brytyjskich kolonii

Rząd Wielkiej Brytanii zdecydował się na odtajnienie części dokumentów sporządzanych przez brytyjską administrację kolonialną, armię i służby specjalne w ostatnich latach przed wyzwoleniem się kolonii. Są w nich świadectwa tortur, masakr i tajnych operacji zbrojnych wymierzonych przeciwko działaczom ruchów narodowowyzwoleńczych w brytyjskich koloniach.

Wśród dokumentów przetrzymywanych w archiwach są codziennie raporty dotyczące “eliminacji” przeciwników politycznych brytyjskich władz kolonialnych. Dokumenty świadczą o tym, że członkowie brytyjskiego rządu byli regularnie informowani o sposobach przeprowadzania zabójstw, masakr i tortur, na przykład tak szczegółowe relacje, jak “upieczenie żywcem” któregoś z opozycjonistów. W raportach przesyłanych rządowi, kolonialnych powstańców nazywano “terrorystami” i informowano na bieżąco o zabijaniu ich. Dokumenty wskazują, że brytyjskie władze z podejrzliwością traktowały wszelkie protesty i traktowały je jako dowód na “planowany przewrót komunistyczny”, jak określano dążenia narodowowyzwoleńcze w koloniach za sprawą znaczących wpływów lewicy w tych ruchach. Pisząc o zabijaniu działaczy niepodległościowych, brytyjska administracja używała terminu “eliminacja terrorystów”. Raporty brzmiały na przykład tak jak ten o zamordowaniu całej grupy działaczy malajskich w pobliżu Kuala Lumpur: W Selangor został osiągnięty mały, ale ważny sukces, gdy cała sekcja z Ampang, na przedmieściach Kuala Lumpur, została wyeliminowana, lub jak ten napisany w 1957 roku, sześć miesięcy przed formalnym uznaniem niepodległości: Jak na standardy z zeszłego roku, liczba [przypadków] eliminacji terrorystów może być uznana za zadowalającą.

Zbigniew Marcin Kowalewski: Czas Czerwonych Khmerów

Czas Czerwonych Khmerów

Demokracja liberalna i ideologia praw człowieka nie przeszkadzają wielkim mocarstwom w protegowaniu zbrodniarzy i ludobójców, gdy leży to w ich mocarstwowych interesach. Rząd USA domaga się, aby byli przywódcy Czerwonych Khmerów byli sądzeni za swoje zbrodnie przed trybunałem międzynarodowym, choć gdy zostali obaleni, sam wspierał ich przez długie lata. Nie ma trybunału, który osądziłby przywódców amerykańskich za jedną z największych zbrodni wojennych w dziejach ludzkości – potajemne bombardowania Kambodży.

“Fiasko amerykańskiej kampanii w Kambodży nie polega jedynie na żniwie śmierci cywilów podczas bezprecedensowych bombardowań, ale również na ich pokłosiu – reżimie czerwonokhmerskim, który z tragicznymi skutkami wypełzł z kraterów po bombach. Dynamika może być podobna w Iraku”, piszą Ben Kiernan i Taylor Owen.

Afganistan: Amerykańscy mordercy uniewinnieni

Władze Afganistanu, podobnie, jak większość Afgańczyków, wyrażają oburzenie po tym jak dowództwo wojskowe USA w Afganistanie uznało za niewinnych żołnierzy Marines, którzy zastrzelili 19 przypadkowych cywilów i ranili 50 innych.

W marcu ubiegłego roku, żołnierze ze specjalnego oddziału operacyjnego wojsk amerykańskich w Afganistanie, jadąc samochodem patrolowym, otworzyli ogień zabijając i raniąc przechodniów i ludzi odpoczywających w swoich domach. Według późniejszego raportu, sześć spośród zabitych osób kule dosięgły w odległości około sześciu kilometrów od drogi, którą jechali amerykańscy żołnierze.

List z Libanu

Ayman Wehbe

Ludziom można wybaczyć myślenie, że ostatnie walki w Libanie są skutkiem starć między fanatykami. Ale, jak donosi Ayman Wehbe, to jest część szerszej imperialistycznej bitwy o Bliski Wschód.

Kryzys w Gazie: Made in Israel

Michel Warschawski

Dawne marzenie Ariela Sharona staje się rzeczywistością: Palestyńczycy zabijają Palestyńczyków a Izrael liczy ofiary z wielką satysfakcją. Łzy izraelskich przywódców są krokodylimi, a ich oświadczenia o tym, że jest im bardzo przykro z powodu tragicznego rozwoju sytuacji w Gazie są czystą hipokryzją. Krwawe konfrontacje były do przepowiedzenia a izraelsko amerykańska odpowiedzialność [za wydarzenia] i aktywne zaangażowanie są krystalicznie oczywiste.

Krew, pot i ropa naftowa

Kamil Mahdi

W ostatnich miesiącach pracownicy irackiego przemysłu naftowego weszli w konfrontację z marionetkowym rządem w Bagdadzie. Kamil Mahdi pisze o ruchu związkowym wykutym w walkach.

Irak: 8 milionów Irakijczyków bez środków do życia

Według raportu ogłoszonego przez brytyjską organizację charytatywną Oxfam, oraz Komitet Koordynujący Organizacji Pozarządowych w Iraku (NCCI) co trzeci Irakijczyk potrzebuje dziś pomocy humanitarnej. Według raportu władze Iraku nie są w stanie zapewnić takich podstawowych środków do życia jak woda pitna, mieszkanie, czy jedzenie około ośmiu milionom Irakijczyków.

Rezolucja Czwartej Międzynarodówki na temat Bliskiego Wschodu

I. Fiasko imperializmu

 

1. Dwustronny konsensus, dzięki któremu klasa panująca Stanów Zjednoczonych zaakceptowała kampanię wojenną administracji Busha po 11 września 2001 r., w tym inwazję na Irak, załamał się wobec niepowodzeń zaznanych w trakcie okupacji tego kraju. Wewnętrzne debaty amerykańskiego establishmentu nie dotykają jednak tego, co cieszy się wciąż bezsprzecznym uznaniem: ogromnego znaczenia strategicznego kontroli Iraku i rejonu Zatoki. Debaty toczą się raczej nad tym, jak najlepiej ograniczyć koszta operacji irackiej, zapewniając zarazem długotrwałą kontrolę nad tą częścią świata, jak również nad tym, jak zmierzyć się z Iranem.

Ukrywana historia Rewolucji Irańskiej

 

Chris Harman

 

Rozprzestrzenianie broni masowego rażenia nie jest prawdziwym powodem amerykańskiej postawy względem Teheranu. Pogróżki rządów zachodnich pod adresem Iranu są oczywistą hipokryzją. Iran nie posiada broni nuklearnej, podczas gdy pobliskie państwa jak Izrael, Indie i Pakistan posiadają ją – tak samo jak oczywiście wszyscy stali członkowie Rady Bezpieczeństwa ONZ. Co na prawdę wchodzi tu w grę, to dążenie USA do wzięcia masowego i widowiskowego odwetu na państwie, które 27 lat temu zdemontowało jedną z największych amerykańskich instalacji szpiegowskich i zajęło ambasadę.