Zabójstwa, tortury, represje – odtajniono archiwa z brytyjskich kolonii

Rząd Wielkiej Brytanii zdecydował się na odtajnienie części dokumentów sporządzanych przez brytyjską administrację kolonialną, armię i służby specjalne w ostatnich latach przed wyzwoleniem się kolonii. Są w nich świadectwa tortur, masakr i tajnych operacji zbrojnych wymierzonych przeciwko działaczom ruchów narodowowyzwoleńczych w brytyjskich koloniach.

Wśród dokumentów przetrzymywanych w archiwach są codziennie raporty dotyczące “eliminacji” przeciwników politycznych brytyjskich władz kolonialnych. Dokumenty świadczą o tym, że członkowie brytyjskiego rządu byli regularnie informowani o sposobach przeprowadzania zabójstw, masakr i tortur, na przykład tak szczegółowe relacje, jak “upieczenie żywcem” któregoś z opozycjonistów. W raportach przesyłanych rządowi, kolonialnych powstańców nazywano “terrorystami” i informowano na bieżąco o zabijaniu ich. Dokumenty wskazują, że brytyjskie władze z podejrzliwością traktowały wszelkie protesty i traktowały je jako dowód na “planowany przewrót komunistyczny”, jak określano dążenia narodowowyzwoleńcze w koloniach za sprawą znaczących wpływów lewicy w tych ruchach. Pisząc o zabijaniu działaczy niepodległościowych, brytyjska administracja używała terminu “eliminacja terrorystów”. Raporty brzmiały na przykład tak jak ten o zamordowaniu całej grupy działaczy malajskich w pobliżu Kuala Lumpur: W Selangor został osiągnięty mały, ale ważny sukces, gdy cała sekcja z Ampang, na przedmieściach Kuala Lumpur, została wyeliminowana, lub jak ten napisany w 1957 roku, sześć miesięcy przed formalnym uznaniem niepodległości: Jak na standardy z zeszłego roku, liczba [przypadków] eliminacji terrorystów może być uznana za zadowalającą.

Ameryka Południowa zbuntowała się przeciwko USA w kwestii Kuby

Zakończony właśnie w kolumbijskim mieście Cartagena szczyt Organizacji Państw Amerykańskich (OEA lub OAS) zakończył się dla USA klęską dyplomatyczną. Szczyt był kolejnym sygnałem, że Ameryka Południowa nie może być już przez USA traktowana jak nieograniczona strefa wpływów i że państwa południowoamerykańskie chcą być traktowane jak partnerzy. Jednym z najważniejszych tego przejawów była całkowita opozycja ze strony przywódców państw regionu w sprawie sankcji przeciw Kubie proponowanych przez Waszyngton. Propozycja nie uzyskała poparcia a przywódcy południowoamerykańscy żądają także zakończenia trwającego od czasu rewolucji na Kubie embarga oraz chcą ponownego zapraszania Kuby do prac Organizacji Państw Amerykańskich. W tej kwestii zgodni są nie tylko lewicowi, postępowi przywódcy państw kontynentu skupionych w porozumieniu ALBA ale nawet prawicowi sojusznicy USA z Meksyku i Kolumbii.

Kuba jest członkiem Organizacji Państw Amerykańskich, ale wskutek presji ze strony USA została usunięta od prac w jej ramach w 1962 r. USA zastosowały te represje wobec zbuntowanej wyspy posługując się argumentem “demokracji”. Jednak przez te wszystkie lata USA wspierały i finansowały zbrodnicze prawicowe reżimy odpowiedzialne za śmierć tysięcy ludzi, organizowały szwadrony śmierci, uczestniczyły w aktach terroryzmu, inicjowały wojny domowe, obalały legalne rządy i zastępowały je lojalnymi dyktaturami. W stosunku do żadnego ze zbrodniczych reżimów latynoskich USA nie zastosowały embargo ani nie zażądały odsunięcia ich funkcjonariuszy od prac w Organizacji Państw Amerykańskich.

Kuba: UNICEF chwali rząd za politykę na rzecz praw dziecka

Kuba to jedyny kraj latynoski, gdzie nie występuje problem bezdomności wśród dzieci

Rząd Kuby został wyróżniony przez ONZ-owską organizację UNICEF za skuteczną pracę na rzecz zapewnienia dzieciom godnego poziomu rozwoju. Przedstawiciel UNICEF José Juan Ortiz komentując politykę rządu Kuby powiedział: Kuba pokazała, że odpowiedź na potrzeby dzieci nie wymaga środków ekonomicznych, lecz politycznej woli. Pomimo, że jest to kraj blokowany i z ograniczonymi zasobami, wypracował model na rzecz wprowadzania w życie praw dziecka, ze wskaźnikami, które są jednymi z najwyższych na świecie.

Ortiz określił mianem “cudownej pracy”, dokonania państwa kubańskiego w dziedzinie ochrony praw dzieci po 1959 roku. Wśród osiągnięć szczególnie zasługujących na pochwałę wymieniono dobrą opiekę medyczną, o jakiej mogą tylko pomarzyć mieszkańcy innych krajów kontynentu, dzięki czemu wskaźnik umieralności niemowląt na Kubie jest jednym z najniższych na świecie. Inną dziedziną o której wspomina się w kontekście opieki nad dziećmi, jest wysoki poziom szkolnictwa, dzięki czemu wszystkie dzieci na Kubie zapisane są do szkół. Kuba jest także w światowej czołówce jeśli chodzi o dostęp do praw zapisanych w Konwencji Na temat Praw Dziecka ONZ. Jest to też jedyny kraj latynoski, gdzie nie występuje problem bezdomności wśród dzieci.

Manuel Ferreras-Tascón: Haiti – doktryna szoku w praktyce

Haiti – doktryna szoku w praktyce

W cieniu tragedii doszło do najazdu wojsk amerykańskich na Haiti. W ramach eksportu neoliberalnej rewolucji. Waszyngton utrudniał pomoc międzynarodową, “ustawiając” listę szlachetnych ofiarodawców. Media przemilczały wsparcie krajów źle widzianych przez USA.

We środę 20 stycznia wyspę nawiedził kolejny wstrząs sejsmiczny o sile 6,1 w skali Richtera. To już siedemdziesiąte i najmocniejsze tąpniecie od katastrofy 12 stycznia, gdy ziemia zatrzęsła się z siłą 7,1 w skali Richtera, a świat Haitańczyków zawalił się. Żołnierze amerykańscy dopilnują, by powstał nowy – szyty na miarę oczekiwań Waszyngtonu, nie mieszkańców wyspy.

Już w kilka godzin po katastrofie rozpoczął się amerykański desant. Cztery helikoptery wylądowały w ogrodach pałacu prezydenckiego i blisko setka żołnierzy opanowała centrum władzy na wyspie. Druga grupa kontroluje lotnisko. Zawaliła się wieża kontrolna, więc o tym, który samolot ląduje, decydowali Amerykanie. Dawano priorytet siłom powietrznym USA. Co najmniej ośmiu maszynom z pomocą humanitarną odmówiono zgody na lądowanie.

Wenezuela: Chavez ostrzega prawicowe media

Wenezuela

Wenezuelski postępowy prezydent Hugo Chávez ostrzegł prawicowe media opozycyjne, że rząd nie będzie już tolerował dalszych ataków medialnych, które sprowadzają się do podżegania ludzi do nienawiści i przemocy. Igracie z ogniem, manipulujecie, podżegacie do nienawiści i wiele więcej. Wy wszyscy – sieci telewizyjne, stacje radiowe, gazety. Nie ze mną ta gra – mówił Chávez 10 maja, zwracając się do Wenezuelczyków w swoim stałym programie telewizyjnym Alo Presidente!

Słowa Cháveza padły w związku z doniesieniami, że prywatna stacja kablowa Globovision, w swoich relacjach dotyczących niedawnego trzęsienia ziemi w Caracas, pominęła milczeniem raporty Wenezuelskiej Fundacji Geologicznej i zamiast tego opublikowała dane amerykańskiej agencji geologicznej, co miało na celu wyolbrzymienie efektów trzęsienia ziemi, skompromitowanie rządu i sprowokowanie społecznego oburzenia. Obecnie rządowa agencja regulująca standardy w branży telekomunikacyjnej prowadzi przeciwko Globovision dochodzenie w związku z wywołaniem paniki i niepokojów w społeczeństwie. Według prezydenta ten incydent to tylko ostatni i jeden z wielu jakich dopuszcza się związana z wenezuelską burżuazją opozycja. Chávez powiedział, że szefowie prywatnych mediów wielokrotnie przekraczali linię, używając fal nadawczych do wytwarzania wrażenia chaosu i ukrycia prawdy wraz z przesłaniem nienawiści. Co innego krytykować a co innego konspirować – ostrzegał prezydent.

Kolumbia atakuje lewicowe rządy Wenezueli i Ekwadoru

Powszechnie uważany za polityczną marionetkę Waszyngtonu, prawicowy prezydent Kolumbii, Álvaro Uribe, oskarżył lewicowy rząd Wenezueli o finansowanie partyzanckiej organizacji FARC – Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii. Uribe grozi, że zaskarży rząd prezydenta Hugo Cháveza do Międzynarodowego Trybunału Karnego.

Według rewelacji przedstawionych przez Uribe, w laptopie należącym do zabitego 1 marca przez kolumbijską armię Raúla Reyesa, jednego z przywódców FARC, znaleziono dowody na to, że rząd Cháveza przekazał w ostatnim czasie kolumbijskim partyzantom 300 milionów dolarów. Kolumbia proponuje, aby Międzynarodowy Trybunał Karny osądził Hugo Cháveza, prezydenta Wenezueli, za wspieranie i finansowanie ludobójstwa – mówił Uribe podczas konferencji prasowej. Według Uribe, są też dowody na to, że FARC wysyłało pieniądze Chávezowi, gdy ten przebywał w więzieniu w latach 1992-94.

Równie fantastyczne informacje, tym razem mające na celu oczernienie samej organizacji FARC, przedstawił w Genewie wiceprezydent Kolumbii, Francisco Santos. Według niego, kolumbijska policja jest w posiadaniu “dowodów” na to, że FARC próbował znaleźć się w posiadaniu materiałow radioaktywnych celem wyprodukowania tzw. brudnych bomb. Te informacje odkryto rzekomo w innych dwóch komputerach znalezionych przy zabitym Raúlu Reyesie. Według Santosa, lewicowi partyzanci z FARC najwyraźniej próbują zdobyć materiały radioaktywne, żeby stworzyć podstawę dla wyprodukowania broni masowego rażenia dla celów terrorystycznych. Z podobnymi informacjami wystąpił szef kolumbijskiej policji generał Oscar Naranjo.

Memorandum CIA w sprawie destabilizacji Wenezueli

26 listopada wenezuelski rząd ujawnił i rozpowszechnił tajne memorandum które amerykańska ambasada w tym kraju skierowała do CIA. W druzgocący sposób ujawnia ono tajne operacje CIA których celem jest wpłynięcie na wynik referendum które odbędzie się 2 grudnia.

Memorandum wysłane przez urzędnika ambasady, Michaela Middletona Steera, było adresowane do dyrektora CIA Michaela Haydna. Zatytułowano je “Przygotowania do ostatniej fazy operacji Pincer”. Dokument zawierał szczegółowe informacje źródeł osobowych CIA (“Humint”), które są zaangażowana w tajną operację zmierzającą do destabilizacji sytuacji w Wenezueli przed zbliżającym się referendum i koordynacją działań zmierzających do obalenia prezydenta Hugo Cháveza.