Moazzam Begg: Dlaczego zdecydowaliśmy się na ugodę pozasądową

Moazzam Begg, były więzień Guantanamo, o odszkodowaniach dla ofiar tortur i o tym, co jeszcze musi się wydarzyć
Id al–Adha to najważniejsze święto muzułmańskie w roku, które upamiętnia wielką próbę posłuszeństwa, jakiej Bóg poddał proroka Abrahama, żądając od niego złożenia w ofierze jego jedynego syna Izaaka. To czas radości spędzany przez muzułmanów w gronie rodzinnym. Święto to wypada bezpośrednio po hadżdżu, pielgrzymce do Mekki, która staje się co roku miejscem największego na świecie zgromadzenia ludzi w jednym czasie.

To, że politycy i dziennikarze byliby nieświadomi znaczenia takiego dnia – dnia, w którym w Wielkiej Brytanii ogłoszono decyzję o polubownym rozstrzygnięciu sprawy Guantanamo, jest nie do pomyślenia.

Jeszcze się ten dzień nie zaczął, a moja córka już cała we łzach przed uzbrojonym w kamerę reporterem pytała, czy przyszli mnie znowu zabrać. Ten dzień się jeszcze nie skończył, a już na islamofobicznych blogach można było przeczytać wpisy takie jak ten: „Niech ktoś poda adresy tych niewinnych ofiar, a ocalę pieniądze brytyjskich podatników.”

Zagrożenie ze strony Al Kaidy przesadzone

Nagłaśniane przez zachodnich polityków i większość mediów na świecie zagrożenie ze strony Al Kaidy i Talibów w Afganistanie jest przesadzone. Tak pisze w swoim raporcie Międzynarodowy Instytut Studiów Strategicznych (IISS), jeden z wiodących międzynarodowych think-tanków zajmujących się kwestiami bezpieczeństwa. Według autorów raportu, okupująca Afganistan koalicja prowadzi do „długiej, przeciąganej katastrofy”.

Amerykańscy żołnierze mordowali cywilów i kolekcjonowali ich kości jako trofea

Grupa pięciu żołnierzy amerykańskich mordowała afgańskich cywilów dla sportu i odcinała im palce jako trofeum. Zbrodni dokonywali żołnierze jednostki Stryker stacjonującej w Kandaharze na południu Afganistanu.

Według żołnierzy z tej jednostki, o zabijaniu cywilów zaczęto mówić, gdy do otwieranej bazy Ramrod, przyjechał w listopadzie odpowiedzialny za szkolenie personelu sierżant Calvin Gibbs. Według świadków, przechwalał się rzeczami, które miał na sumieniu gdy służył w Iraku. Opowiadał między innymi jak łatwo jest rzucać na nich granaty i ich zabijać.

Gibbs wymyślił plan utworzenia tzw „Kill Teamu” i zachęcił kilku innych żołnierzy do przyłączenia się. W czasie swoich patroli zabijali afgańskich cywilów. Niektórych zabito poprzez rzucenie granatu rozpryskowego, innych poprzez strzał z karabinu. Mordercy traktowali swoje czyny jako zabawę.

W lutym, obok ciała jednej z ofiar, sierżant Gibbs położył Kałasznikowa, żeby usprawiedliwić „wymianę ognia”. Żołnierze odcinali i zabierali palce zabitych jako trofeum oraz robili sobie zdjęcia z trupami. U jednego z oskarżonych znaleziono różne fragmenty kości ludzkich, inny zachował sobie jako trofeum ludzką czaszkę.

Morderstwa wyszły na jaw w maju, gdy armia wszczęła dochodzenie w sprawie brutalnego ataku na jednego z żołnierzy. Żołnierz został pobity przez swoich kolegów za to, że doniósł dowództwu, że koledzy palą haszysz skradziony jednemu z Afgańczyków. Okazało się, że pobity żołnierz wiedział też o zabójstwach, ale powstrzymywał się od donoszenia na kolegów.

Pięciu żołnierzy jest oskarżonych przed sądem w USA o morderstwo a siedmiu innych o ukrywanie zbrodni i pobicie żołnierza, który doniósł o haszyszu. Jeden z morderców nazwiskiem Morlock przyznał się do winy i opisał rolę każdego z uczestników „Kill Teamu”.

Bartłomiej Zindulski

Afganistan: Amerykańscy mordercy uniewinnieni

Władze Afganistanu, podobnie, jak większość Afgańczyków, wyrażają oburzenie po tym jak dowództwo wojskowe USA w Afganistanie uznało za niewinnych żołnierzy Marines, którzy zastrzelili 19 przypadkowych cywilów i ranili 50 innych.

W marcu ubiegłego roku, żołnierze ze specjalnego oddziału operacyjnego wojsk amerykańskich w Afganistanie, jadąc samochodem patrolowym, otworzyli ogień zabijając i raniąc przechodniów i ludzi odpoczywających w swoich domach. Według późniejszego raportu, sześć spośród zabitych osób kule dosięgły w odległości około sześciu kilometrów od drogi, którą jechali amerykańscy żołnierze.