Cała prawda o “Marszu Niepodległości” – film

 

‘Pracownicza Demokracja’ o wydarzeniach 11 listopada i perspektywach ruchu antyfaszystowskiego

"Patrioci" z ONR, współorganizatorzy tak zwanego Marszu Niepodległosci

Redakcja socjalistycznego miesięcznika Pracownicza Demokracja wydała oświadczenie w którym odniosła się do wydarzeń z 11 listopada w Warszawie.

W oświadczeniu z 17 listopada wymieniono dwa powody dla których uczestnicy blokady antyfaszystowskiej, “Kolorowej Niepodległej”, mogą mówić o sukcesie. Po pierwsze tak zwany “Marsz Niepodległości” został faktycznie zablokowany, to znaczy, że jego uczestnikom nie udało się przejść zaplanowaną trasą.
“Gdyby faszyści i nacjonaliści przemaszerowali ulicą Marszałkowską – główną ulicą Warszawy – pisze Pracownicza Demokracja -  czuliby się panami stolicy. Nie udało im się to”. Według Pracowniczej Demokracji nie był to fakt bez znaczenia i na dowód przypominają, że zadymiarze z “Marszu Niepodległości” zaatakowali restaurację żydowską, arabską i wegetariańską, oczywiście nie licząc ogromnych zniszczeń podczas walk z policją, spalonych i zdewastowanych samochodów, wyrwanego bruku i innych aktów ślepej agresji.  Pracownicza Demokracja pisze, że “Bez blokady, bez sprzeciwu, czuliby się jeszcze bardziej pewni siebie w swojej przemocy”.

Drugi sukces antyfaszystów to zdaniem Pracowniczej Demokracji pokazanie prawdziwego oblicza skrajnie prawicowych demonstrantów. “Marsz faszystów i nacjonalistów był  przedstawiany jako manifestacja dla całej rodziny, dla zwykłych patriotów. Tendencyjne dziennikarstwo nie zdołało jednak ukryć faktu, że znaczną część uczestników demonstracji skrajnej prawicy stanowili brutalni bojówkarze” – głosi oświadczenie. W oświadczeniu czytamy dalej, że dla skrajnej prawicy “to prawdziwa klęska, zważywszy na fakt, że na koniec marszu miało zostać ogłoszone powstanie nowej siły politycznej pod nazwą Ruch Narodowy, wzorem węgierskiego Jobbiku (…) Dzięki blokadzie powstanie żadnego ruchu nie zostało ogłoszone”.

W oświadczeniu poddano krytyce postawę mediów relacjonujących wydarzenia 11 listopada. Według PD, przed 11 listopada w mediach nieobecny był temat zagrożenia faszyzmem. “Nie mówiono o hajlujących członkach ONR w brunatnych koszulkach czy kilkudziesięciu morderstwach popełnionych przez skrajnych prawicowców w ostatnim dwudziestoleciu”. Ale szczególnie fałszywy był przekaz medialny po wydarzeniach 11 listopada, kiedy w wielu mediach zrównano skalę przemocy ze strony prawicowych chuliganów z odosobnionymi i marginalnymi przypadkami szarpaniny w której uczestniczyli działacze antyfaszystowscy. PD uznaje też za skandal fakt, że pod pretekstem błachego incydentu z udziałem małej grupy ludzi bezpodstawnie zatrzymano 92 niewinne osoby, przetrzymując je w areszcie przez kolejne dwa dni, traktując brutalnie i poniżając je. Choć niemieccy antyfaszyści siedzieli w areszcie przez cały czas demolowania stolicy przez polskich nacjonalistycznych i faszystowskich zbirów – to nie przeszkodziło to części mediów w przekazywaniu “niejasnego albo wręcz kłamliwego obrazu odnośnie tego, kto dokonał zniszczeń”. W telewizji często mówiono o “Niemcach”, nawet kiedy pokazywano polskich nacjonalistów i faszystów. Pracownicza Demokracja wyraża zadowolenie z faktu, że w Niemczech jest tak wielu antyfaszystów, szczególnie w obliczu ostatnio ujawnionych przykładów rasistowskiej agresji neonazistów. PD przypomina też, że niemieccy antyfaszyści często bronią zagraniczych, w tym polskich emigrantów przez atakami skrajnej prawicy w Niemczech. “Antyfaszystom niemieckim należy się więc wdzięczność i solidarność, nie zaś histeryczne ataki – czytamy w oświadczeniu”.

PD przestrzega też, że “rząd Tuska być może wykorzysta przemoc skrajnej prawicy, by ograniczyć prawa uczestników przyszłych demonstracji. Musimy się temu przeciwstawić. Doświadczenie pokazuje, że prawa uchwalone z powodu przemocy faszystów i nacjonalistów są w przytłaczającej większości przypadków stosowane przeciw lewicy czy związkowcom”. Dalej czytamy, że choć faszyzm w Polsce nie jest jeszcze dużą siłą, to ruch antyfaszystowski powinien kontynuować blokady i starać się mnożyć liczbę ich uczestników. Autorzy oświadczenia podkreślają też potrzebę szerszego dotarcia do ruchu związkowego. Tegoroczne poparcie dla blokady antyfaszystowskiej ze strony kierownictwa OPZZ zostało przez PD przyjęte bardzo ciepło.

PiS zbierał haki na SLD

Krakowski prokurator Marek Wełna w zeznaniach złożonych przed warszawskim sądem ujawnił, że w czasach rządów PiS, funkcjonariusze ówczesnej władzy kazali mu gromadzić “haki” na znanych polityków SLD i ich rodziny oraz na innych przeciwników politycznych. Według Marka Wełny, politycy PiS: Zbigniew Ziobro, Bogdan Święczkowski i Janusz Kaczmarek wykorzystywali swoje stanowiska do gromadzenia kompromitujących materiałów na swoich przeciwników politycznych. Marka Wełnę zmuszano drogą służbową by oczestniczył w tym procederze. Szczególną PiS-owską obserwacją objęci byli między innymi Leszek Miller, Jacek Piechota, Józef i Maria Oleksy, Aleksander Kwaśniewski i jego żona Jolanta Kwaśniewska. Według Wełny, wydawano mu polecenia i czyniono sugestie o konieczności postawienia zarzutów karnych tym osobom. O sprawie tej Marek Wełna mówił na początku listopada przed warszawskim sądem okręgowym. Wełna występował tam jako świadek w procesie, jaki Jarosław Kaczyński wytoczył Romanowi Giertychowi za, to że ten publicznie zarzucił mu “zbieranie haków” na przeciwników politycznych w czasach rządów PiS. Jak wiadomo, Roman Giertych był wówczas koalicjantem Kaczyńskiego. Sprawę opisała 14 listopada “Gazeta Wyborcza”, która dotarła do pełnego protokołu przesłuchania Marka Wełny.

Po śmierci Kadafiego. Którędy pójdzie Libia?

Simon Assaf

Libijski dyktator utrzymywał zażyłe stosunki z przywódcami Zachodu

Libijczycy prowadzili długą walkę o wyzwolenie, ale ich przyszłość jest wciąż niepewna. Gdy stacje telewizyjne prezentowały chaotyczne nagrania wideo i zdjęcia ostatnich chwil Muammara Kadafiego, masowo świętowano – ale też wyrażano głebokie obawy. Oto bowiem miliśmy rewolucję, która zawdzięczała swoje zwycięstwo zachodnim oddziałom, ale tej rewolucji nie rozpoczęto z zamiarem przekazania kraju Zachodowi. Nie uroniliśmy po Kadafim ani jednej łzy. Jednak woleli byśmy, by stanął przed sądem. Tymczasem zabrał on ze sobą do grobu wiele tajemnic – wśród nich szczegóły swoich wielu brudnych układów z Zachodem. Ale dla wielu, jego śmierć oznaczała koniec wojny która pochłonęła dziesiątki tysięcy ofiar. On sam zginął z rąk ludzi, których prześladował. Taki powinien być koniec wszystkich dyktatorów.

Kadafi przypieczętował swój los w chwili, gdy jego oddziały otworzyły ogień do uczestników pokojowego protestu w Libii 15 lutego 2011 roku. Protest ten zorganizowany był przez młodych ludzi zainspirowanych rewolucjami w Egipcie i Tunezji. Zorganizowali swoją wersję Placu Tahrir na zewnątrz budynku sądu w drugim największym mieście, Bengazi. Protestowali przeciwko aresztowaniu prawnika, który prowadził kampanię na rzecz praw rodzin więźniów zabitych w czasie więziennych zamieszek w 1996 roku.

Referat wygłoszony przez Andrzeja Leppera na XIV Kongresie Związków Zawodowych w Indiach New Delhi, 25 marca 2000 r.

W związku ze niedawną śmiercią Andrzeja Leppera, przypominamy krótki fragment jego referatu przedstawionego na XIV Kongresie Związków Zawodowych w Indiach w New Delhi 25 marca 2000 r.

(fragment)

Jestem z kraju, gdzie w 1989 oszukańcze władze Solidarności – stworzonej za pieniądze imperialistów – doprowadziły do upadku socjalizmu, a tak naprawdę świadomie miały uratować nieludzki, drapieżny kapitalizm.

Kapitalizm, tymczasem zrobił sobie z państw byłego bloku socjalistycznego rynek zbytu dla swoich nadwyżek artykułów rolnych i przemysłowych. Zrobił z Naszych Państw Śmietnik dla Starych i zużytych samochodów, maszyn, narzędzi rolniczych i budowlanych, starych mebli i starej zużytej odzieży, niszcząc nasz przemysł i nasze rolnictwo.

Rolnictwo polskie do 1990 roku zajmowało w Europie czołowe miejsce w produkcji płodów rolnych (zarówno w produkcji roślinnej jak i zwierzęcej) i ich przetwórstwie. Polska była eksporterem żywności a obecnie jest importerem.

Rolnicy polscy prowadzili produkcję rolną przestrzegając zasad ochrony środowiska i humanitarnego chowu i uboju zwierząt. Stosowali siedmiokrotnie mniej środków chemicznych w produkcji roślinnej i aż dziesięciokrotnie mniej chemii w produkcji zwierzęcej w stosunku do rolników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. W produkcji zwierzęcej nie było mowy o stosowaniu stymulatorów wzrostu, dioxym i karmieniu bydła, trzody chlewnej, drobiu szlamem z szamb.

Anglia: Rasistowski atak na meczet w Luton

Jeden z uczestników protestu EDL w Birmingham

W tym samym dniu, w którym w Norwegii, motywowany nienawiścią do muzułmanów prawicowy rasista Anders Behring Breivik zamordował ponad 90 osób, brytyjscy rasiści zaatakowali meczet w mieście Luton w Anglii. W meczecie wybito szyby a na ścianach wymalowano swastyki oraz inicjały EDL (od: English Defence League, Związek Obrony Anglii). Jest to najnowszy z szeregu rasistowskich incydentów wymierzonych w meczety w brytyjskich miastach. Wcześniej dochodziło do innych ataków, w tym podpaleń i różnego rodzaju aktów wandalizmu. Do takich ataków dochodzi w miejscowościach, gdzie działa rasistowski EDL.

Związek Obrony Anglii powstał po tym, jak grupy rasistowskich chuliganów urządziły “patriotyczny marsz” w mieście Luton w 2009 roku. Chuligani wtargnęli wówczas do dzielnicy zamieszkałej przez ludność pochodzenia azjatyckiego i rozpoczęli terroryzowanie jej. Zamaskowani bandyci atakowali lokalne sklepy, wybijali szyby, dewastowali samochody i zastraszali miejscową ludność. Wcześniej w tym samym mieście miejscowe muzułmańskie centrum kulturalne zostało zaatakowane koktajlem Mołotowa.

Chrześcijański konserwatysta dokonał masowego mordu

Rosnące nastroje prawicowe i islamofobia doprowadziły do kolejnej tragedii

Potężna eksplozja wstrząsnęła centrum Oslo w piątek 22 lipca powodując śmierć co najmniej siedmiu osób. Gdy światowe media zdążyły już zacząć spekulować o udziale w tym zamachu islamskich ekstremistów, na wyspie Utoya, położonej na północny zachód od Oslo doszło do kolejnej tragedii. 32 letni Anders Behring Breivik, jak już wiadomo, związany z radykalnymi grupami chrześcijańskimi, otworzył ogień do uczestników młodzieżowego obozu działaczy rządzącej partii socjaldemokratycznej. W wyniku ataku, zginęło kolejne 85 osób.

Prawicowiec przebrany w mundur policyjny najpierw polecił młodym ludziom by się zebrali w jednym miejscu a następnie zaczął do nich strzelać z broni automatycznej. Część młodych ludzi próbowała się ratować ucieczką do wody ale i tam dosięgły ich kule prawicowca. Szef policji Sveinung Sponheim powiedział telewizji NRK, że wpisy internetowe Breivika “sugerują, że jego polityczne poglądy skłaniały się ku skrajnej prawicy i że miał przekonania antyislamskie”. Nie wiadomo jakimi dokładnie motywami kierował się ekstremista, ale celem obu ataków były obiekty związane z Norweską Partią Pracy (AP) premiera Jensa Stoltenberga.

Brytyjscy związkowcy zapowiadają największą falę strajkową od 1926 r.

Dave Prentis, lider związku zawodowego UNISON zrzeszającego pracowników sektora publicznego zapowiedział, że związki zawodowe w Wielkiej Brytanii mogą doprowadzić do największej fali strajkowej od 1926 roku, jeśli rząd nie wycofa się ze swojego planu wprowadzenia reformy systemu emerytalnego, który jest niekorzystny dla pracowników.

W jednym z wywiadów Prentis mówił o zapowiadanej fali strajkowej, że “będzie ona największa od czasu strajku generalnego (w 1926 roku – przyp. red.). To nie będzie strajk górniczy (porównanie do strajków górniczych z lat 80-tych – przyp. red.). My go wygramy”.

Na mocy ustawy, którą rząd próbuje właśnie przeforsować, pracownicy będą płacić wyższe składki emerytalne, za co jednak dostaną niższe emerytury. Wiek emerytalny wzrośnie z 60 do 66 lat. Dodatkowo, poziom naliczanej emerytury ma zależeć od średniej uzyskanej przez cały okres aktywności zawodowej, a nie jak dotychczas być wyliczany w oparciu o poziom płacy przed przejściem na emeryturę. Oczywiście związki zawodowe nie chcą o tym słyszeć i zapowiadają, że odeprą ten kolejny atak rządu na prawa pracownicze.

Grecja: Strajk generalny, oblężenie parlamentu i starcia z policją

Greccy pracownicy mają dość biedy, wyzysku i przerzucania na nich kosztów kryzysu

Osiem osób zostało rannych w czasie burzliwych starć do jakich doszło 15 czerwca między policją a uczestnikami protestu zorganizowanego wokół parlamentu Grecji. Demonstranci postanowili otoczyć parlament, żeby dać jasno do zrozumienia obradującym tam politykom, że ci nie mają społecznej legitymacji do wprowadzenia ustawy budżetowej nad którą debatują. 15 czerwca w parlamencie rozpoczęła się debata na temat złożonego w zeszłym tygodniu przez socjaldemokratyczny rząd premiera Jeorjosa Papandreu planu budżetowego na lata 2012-2015. Plan zakłada masowe cięcia wydatków budżetowych, na skutek których wielu pracowników z sektora publicznego straci pracę a inni będą zmuszeni do zaakceptowania niższych płac i gorszych warunków pracy. Żeby spełnić zobowiązania wobec Międzynarodowego Funduszu Walutowego, rząd wprowadził czteroletni program prywatyzacyjny wart 50 mld euro. Sprzedane zostaną najbardziej wartościowe i najbardziej dochodowe przedsiębiorstwa państwowe.

Policja użyła gazu łzawiącego, żeby rozpędzić protestujących przed parlamentem. Ci jednak nie chcą się poddać i odpierają ataki policji. Do południa policja aresztowała 12 uczestników protestów.

Zmarł Ludo Martens

Ludo Martens, były lider Partii Pracy Belgii

5 czerwca, po długiej chorobie, zmarł belgijski działacz komunistyczny, wieloletni lider Partii Pracy Belgii (PTB/PVDA) i jeden z bardziej znanych działaczy studenckich belgijskiego Maja 1968 roku Ludo Martens. Był współzałożycielem i działaczem studenckiego związku zawodowego SVB, z którego wyrosła jego późniejsza partia. Działał na rzecz współpracy zrewoltowanych studentów z robotnikami, między innymi organizując studenckie akcje solidarnościowe ze strajkującymi górnikami w Limburgii. Przez wiele lat działał na rzecz praw czarnych w USA i w kampaniach antyrasistowskich oraz organizacjach wspierających ruchy antyimperialistyczne w Trzecim Świecie. Był wieloletnim rzecznikiem sprawy palestyńskiej i wspierał inne ruchy narodowe walczące o wyzwolenie.

W latach siedemdziesiątych, inspirując się chińską Rewolucją Kulturalną i wpływami maoizmu, był jednym z inicjatorów powstania organizacji o nazwie Cała Władza w Ręce Robotników (Tout le Pouvoir aux Ouvriers/Alle Macht Aan De Arbeiders – TPO/AMADA), po latach przemianowanej na Partię Pracy Belgii. Był jednym z założycieli oddolnej organizacji Lekarze Dla Ludzi, która służy do dzisiaj bezpłatną pomocą medyczną osobom, których nie stać na opłatę za usługi medyczne w oficjalnej służbie zdrowia lub nie mają ubezpieczenia, bez którego korzystanie ze służby zdrowia w Belgii nie jest możliwe. Z bezpłatnych klinik prowadzonych przez tę organizację korzystają tysiące ludzi.