Piotr Ikonowicz: Haiti, Obama i ptaki wolności

Wenezuelskie państwowe media przedstawiły swoją teorię trzęsienia ziemi na Haiti. Hugo Chavez powtarza za częścią naukowców, że tragedia mogła zostać wywołana przez amerykański projekt HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program), uważany za system broni geofizycznych mających wywoływać destruktywne “katastrofy naturalne”. Chavez opiera swoją teorię na raportach z badań Rosyjskiej Floty Północnej. Z tych dokumentów ma wynikać, że jest “więcej niż prawdopodobne”, że Stany Zjednoczone posiadały “pełną wiedzę” o tym, że próby przeprowadzane w ramach HAARP doprowadzą do katastrofy na Haiti. Z tego też powodu USA miały rozmieścić flotę pod dowództwem generała Ken Keena jako element przygotowań do inwazji.

W marcu 2000 r. 60 Haitańczyków wsiadło do łodzi i wypłynęło. Jak się okazało na śmierć. Zatonęli, bo jako rolnicy uprawiający ryż stracili źródło utrzymania po tym jak Międzynarodowy Fundusz Walutowy zakazał rządowi Haiti subsydiowania produkcji ryżu. Jednak ten sam MFW „zapomniał” zakazać subsydiowania produkcji ryżu rządowi USA. W związku z tym Haiti importuje ryż ze Stanów Zjednoczonych.

To pierwsze to pewnie element teorii spiskowej. Trudno w to uwierzyć. Podobnie jak trudno uwierzyć w to, że to nie Al-Kaida, ale służby specjalne USA doprowadziły do zawalenia się wież WTC. Jednak epizod sprzed 10 lat jest niewątpliwie prawdziwy i on o wiele więcej wyjaśnia. To za sprawą opisanego tu mechanizmu Haiti jest jednym z najbiedniejszych państw świata. Trzęsienie ziemi zmusiło świat, aby spojrzał w tę czeluść nędzy, w jaką kraje takie jak Haiti wtrąca światowy system polityczno-gospodarczy. W MFW decyduje sześć państw, a zwłaszcza USA. To właśnie taki mechanizm podboju i dyktatu ekonomicznego, który nieposłusznych każe bombardować i okupować, sprawia, że nie ma tak strasznej, horrendalnej rzeczy o Amerykanach, w którą duża część światowej opinii publicznej nie byłaby w stanie uwierzyć. To oni i ich armia stoi na straży porządku światowego, którego demokratyczny charakter budzi tyle wątpliwości co ironicznych uśmiechów. Bo obok MFW, gdzie decyduje sześć państw, jest instytucja jeszcze bardziej „demokratyczna” – Bank Światowy, w którym decyzje podejmuje już osiem państw. Największa jednak demokracja panuje w Światowej Organizacji Handlu, której statut stanowi, że decyzje podejmuje się w niej w demokratycznym głosowaniu. Szkopuł jednak w tym, że w tej organizacji nie odbyło się w całej jej historii ani jedno głosowanie. Owszem – kiedy jeszcze nazywała się GATT a nie WTO, głosowano raz. Ale najwidoczniej nie było to dobre doświadczenie, bo już nigdy później go nie powtórzono. Ktoś powie, co z tego, skoro mamy przecież ONZ. A tam jesteśmy wszyscy. Tak i nie. Zgromadzenie Ogólne, które zrzesza wszystkie państwa nie podejmuje decyzji tylko rekomendacje. A za światowy pokój odpowiada Rada Bezpieczeństwa. Organ zrzeszający wszystkich największych producentów i eksporterów broni.

Egipt: Brytyjski poseł George Galloway deportowany

Brytyjski poseł z ramienia partii RESPECT, George Galloway został oficjalnie deportowany z Egiptu. Galloway przewodził międzynarodowemu konwojowi Viva Palestina do Strefy Gazy. Już w drodze powrotnej, zaraz po przekroczeniu granicy w Rafah, gdy znalazł się na terytorium Egiptu, został zatrzymany przez policję. Policjanci wepchnęli go do furgonetki i zawieźli do Kairu na lotnisko. W drodze Galloway dowiedział się, że siedmioro członków konwoju Viva Palestina zostało aresztowanych w Rafah. Galloway chciał tam wrócić by interweniować, jednak nie zezwolono mu na to. Zamiast tego, po przyjeździe do Kairu, posła oficjalnie deportowano z kraju i siłą zaprowadzono do samolotu.

Na lotnisku w Kairze wobec Gallowaya zastosowano specjalne środki bezpieczeństwa. Blisko 25 policjantów w cywilnych ubraniach nie odstępowało go na krok i towarzyszyli mu nawet w drodze do toalety czy kawiarni. George Galloway jest już w Wielkiej Brytanii.

Iran: Opozycja znowu na ulicach

Irańska opozycja znowu na ulicach

Nima Soltanzadeh

Ruch opozycyjny, który narodził się po wyborach prezydenckich w Iranie w czerwcu zeszłego roku, ominął rządowe zakazy ulicznych protestów wykorzystując oficjalne uroczystości do zorganizowania masowych demonstracji. Najnowsza fala demonstracji rozpoczęła się w Dniu Studenta, 7 grudnia. Jest to rocznica śmierci trzech studentów, którzy zginęli w czasie protestów przeciwko zamachowi stanu, który wyniósł do władzy Szaha jako dyktatora w 1953.

Tysiące studentów w Teheranie, Kerman, Maszhad i innych miastach, zamieniły wiece jubileuszowe w antyrządowe demonstracje. Studenci starli się z siłami bezpieczeństwa i studencką przybudówką prorządowej milicji Basij. Gdy studenckie zamieszki rozprzestrzeniły się na 17 uniwersytetów w kraju, śmierć Wielkiego Ajatollaha Hussaina Ali Montazeri 19 grudnia spowodowała dalsze zaostrzenie protestów.

Palestyna: Blokada Strefy Gazy ponownie przełamana

Po kilku dniach napięć spowodowanych postawą rządu w Kairze i atakiem dwóch tysięcy funkcjonariuszy bojowych jednostek egipskiej policji w porcie Al Arisz, trzeci międzynarodowy konwój Viva Palestina dotarł do Strefy Gazy.
Uczestnicy konwoju, witani przez tłumy Palestyńczyków z kwiatami i skandowanym hasłem “Viva Palestina” wjechali do Strefy przez przejście w Rafah. Pierwszą falę samochodów w konwoju witali przedstawiciele władz palestyńskich, liderzy Hamasu i działacze tureckiej humanitarnej organizacji, która zajmie się rozdzielaniem darów na miejscu i która znacząco pomogła konwojowi przedostać się do Strefy. Zgodnie z żądaniem egipskich władz, uczestnicy konwoju mogą pozostać w Gazie tylko 48 godzin, ale już wiadomo, że część wolontariuszy decyduje się na zlekceważenie tego nakazu.

Konwój próbował przekroczyć przejście graniczne w Rafah już 27 grudnia, w pierwszą rocznicę krwawej napasci Izraela na mieszkańców Strefy na przełomie 2008 i 2009 roku, gdy od izraelskich bomb zginęło 1400 osób, w tym wiele kobiet i dzieci a tysiące zostały ranne. Plan przekroczenia granicy w tym czasie nie powiódł się, gdyż uniemożliwiły to egipskie służby graniczne, zakazując konwojowi wjazdu na terytorium Egiptu. Kulminacją trwającego parę tygodni zatargu były starcia między policjantami a wolontariuszami z Viva Palestina w wyniku których rannych zostało blisko 50 osób z konwoju.

Polscy związkowcy przeciwko polityce Izraela

Do międzynarodowego grona ruchów i organizacji sprzeciwiających się izraelskim przestępstwom na okupowanych ziemiach Palestyńczyków przyłączyli się polscy ratownicy medyczni zrzeszeni w Krajowym Związku Zawodowym Pracowników Ratownictwa Medycznego – KZZ PRM. Wydali oni oświadczenie, w którym solidaryzują się ze swoimi palestyński kolegami z tamtejszej służby zdrowia ale także deklarują sprzeciw wobec polityki Izraela wobec Palestyńczyków. Opublikowana przez związek “Deklaracja solidarności polskich i palestyńskich ratowników w obronie  prawa międzynarodowego i bezpieczeństwa ratowników palestyńskich, przeciwko izraelskiej okupacji i oblężeniu terytoriów palestyńskich” głosi między innymi: “Okupowana Palestyna jest dziś najniebezpieczniejszym na świecie miejscem dla ratowników medycznych. Palestyńscy ratownicy pracują w skrajnie trudnych warunkach, stawiają czoła skutkom wieloletniej przemocy i okupacji, codziennie narażając swe zdrowie i życie”.

Związkowcy opisują w swoim oświadczeniu realia panujące w Palestynie. “W Palestynie ratujący życie często padają ofiarą okupacji. Są ranieni, zabijani, więzieni i torturowani. Istnieją dowody na to, że izraelskie siły okupacyjne z premedytacją strzelają do ratowników, karetek pogotowia i atakują obiekty służby zdrowia. Pracownicy i wolontariusze Stowarzyszenia Palestyńskiego Czerwonego Półksiężyca, służb ratowniczych Obrony Cywilnej i niezależnych służb ratowniczych potrzebują wsparcia i czynnej solidarności ratowników całego świata. Przede wszystkim potrzebują bezpieczeństwa oraz poszanowania ich własnej pracy i życia, co gwarantuje im prawo międzynarodowe. Naszym obowiązkiem jest wspierać ratujących życie. Naszym obowiązkiem jest przerwać milczenie w obliczu przemocy i masakry. Naszym obowiązkiem jest solidarność ponad granicami.”

Birmingham i Londyn: Antyfaszyści odparli rasistowskie prowokacje

Birmingham

Do słownych utarczek a następnie do walk ulicznych doszło w centrum Birmingham między agresywnymi bandami prawicy zgromadzonymi na antyimigranckiej demonstracji zorganizowanej przez tzw. Związek Obrony Anglii (English Defence League) a działaczami z koalicji Zjednoczeni Przeciwko Faszyzmowi (United Against Fascism – UAF). Demonstracja prawicy od początku przebiegała w atmosferze nienawiści i agresji, wznoszono antyimigranckie, w szczególności antymuzułmańskie hasła i rozwinięto transparenty z hasłami wymierzonymi w imigrantów, których prawica oskarża o “ekstremizm”. Pomimo apeli skierowanych do władz miasta ze strony przedstawicieli mniejszości narodowych w Birmingham o zakaz rasistowskiego zgromadzenia, władze wyraziły na nią zgodę.

Do odparcia prawicowej prowokacji przygotowani byli od dłuższego czasu działacze antyfaszystowscy, którzy przybyli na miejsce rasistowskiej demonstracji, by ją zakłócić. Wcześniej zwrócili się do władz miasta z prośbą o legalizację ich protestu ale władze nie wyraziły zgody. Początkowo obie grupy demonstrantów skandowały w swoim kierunku hasła – potem doszło do przemocy, głównie ze strony prawicowców, z których część była pod wpływem alkoholu. Prawicowcy zachowywali sie w sposób charakterystyczny dla stadionowych chuliganów, wymachując rękami i zachęcając antyfaszystów do bójki. W ruch poszły kamienie i butelki. Według świadków, obie grupy demonstrantów liczyły łącznie ok 250 osób. Policja aresztowała 20 osób. Nie był to pierwszy taki incydent w Birmingham w ostatnim czasie. Do podobnej prowokacji doszło ze strony prawicy w zeszłym miesiącu. Wówczas także doszło do starć z antyfaszystami a policja aresztowała 38 osób.

Anton Pannekoek, Nowa klasa średnia (1909 r.)

Klasowa analiza, badania struktura klasowej, klasowej ideologii, praktyki różnych klas – zawsze było jednym z najważniejszych tematów marksizmu. Badania tej kwestii mają swoją długą historię. Publikujemy artykuł A. Pannekoeka, który stanowi jedną z pierwszych prób analizy zmian w strukturze klasowej, jakie zachodziły w XX wieku. Jest ona interesująca jako wczesne świadectwo refleksji marksistowskiej nad tym problemem, który później był szerzej badany i analizowany w kręgu lewicy (zwłaszcza niemieckiej) wobec doświadczeń faszyzmu, interesujący jest również jako wprowadzenie do tak głośnej w wieku minionym teorii «nowej klasy średniej», na której opierali się liczni “obalacze” marksizmu.

Nowa klasa średnia (1909 r.)

Anton Pannekoek

Anton Pannekoek (1873-1960) – wybitny holenderski marksista i astronom. Czołowy teoretyk “komunizmu rad robotniczych”. Imię Pannekoeka nosi Instytut Astronomiczny na Uniwersytecie w Amsterdamie.
Na początku XX w. Pannekoek był jednym z najbardziej wyrazistych przedstawicieli holenderskich radykalnie lewicowych “trybunów” w socjaldemokracji Niderlandów. W 1909 r. został deportowany z kraju i do 1914 r. pracował jako wykładowca w szkole partyjnej SPD w Niemczech. W kwestii strajku powszechnego popierał Różę Luksemburg przeciwko Karlowi Kautskiemu. Jego praca z 1909 r. «Różnice taktyczne w ruchu robotniczym» zyskała wysoką ocenę Lenina. Podczas I wojny światowej zajmował stanowisko internacjonalistyczne. W 1918 r. brał udział w tworzeniu Komunistycznej Partii Holandii (KPH). W pracy «Dziecięca choroba “lewicowości” w komunizmie» Anton Pannekoek stał się obiektem ostrej krytyki ze strony Lenina i w 1921 r. został wykluczony z KPH. W końcu lat 20. odszedł od działalności praktycznej, kontynuując pracę teoretyczną. Główne prace Antona Pannekoeka: «Partia i klasa», «Lenin jako filozof», «Dlaczego ruchy robotnicze ponosiły w przeszłości klęski?», «Rady robotnicze».

Wielka Brytania: Anty-muzułmańska histeria trwa

Wielka Brytania

Przed Specjalną Imigracyjną Komisją Apelacyjną w Londynie rozpoczęła się rozprawa apelacyjna przeciwko decyzji brytyjskich władz imigracyjnych o deportowaniu grupy pakistańskich studentów. Osoby, które stawiły się przed sądem w Londynie, należą do grona 12 osób, które stoją w obliczu deportacji pomimo braku jakichkolwiek powodów.
Na początku kwietnia, w atmosferze sukcesu i medialnego szumu, 12 przypadkowych studentów z Pakistanu zostało aresztowanych w swoich mieszkaniach, na uniwersytecie, w centrum handlowym i w kawiarence internetowej w Manchesterze i Liverpoolu pod zarzutem przynależności do organizacji terrorystycznej i próby zorganizowania zamachu bombowego. Akcję przeprowadziły specjalne oddziały uzbrojonych policjantów. Wszystkie brytyjskie massmedia informowały o tym podgrzewając w społeczeństwie atmosferę napięcia i zagrożenia. Także rząd z premierem Brownem na czele wykorzystali ten incydent jako przykład ciągłego zagrożenia terroryzmem a policja chwaliła się skutecznością.

Wenezuela: Chavez ostrzega prawicowe media

Wenezuela

Wenezuelski postępowy prezydent Hugo Chávez ostrzegł prawicowe media opozycyjne, że rząd nie będzie już tolerował dalszych ataków medialnych, które sprowadzają się do podżegania ludzi do nienawiści i przemocy. Igracie z ogniem, manipulujecie, podżegacie do nienawiści i wiele więcej. Wy wszyscy – sieci telewizyjne, stacje radiowe, gazety. Nie ze mną ta gra – mówił Chávez 10 maja, zwracając się do Wenezuelczyków w swoim stałym programie telewizyjnym Alo Presidente!

Słowa Cháveza padły w związku z doniesieniami, że prywatna stacja kablowa Globovision, w swoich relacjach dotyczących niedawnego trzęsienia ziemi w Caracas, pominęła milczeniem raporty Wenezuelskiej Fundacji Geologicznej i zamiast tego opublikowała dane amerykańskiej agencji geologicznej, co miało na celu wyolbrzymienie efektów trzęsienia ziemi, skompromitowanie rządu i sprowokowanie społecznego oburzenia. Obecnie rządowa agencja regulująca standardy w branży telekomunikacyjnej prowadzi przeciwko Globovision dochodzenie w związku z wywołaniem paniki i niepokojów w społeczeństwie. Według prezydenta ten incydent to tylko ostatni i jeden z wielu jakich dopuszcza się związana z wenezuelską burżuazją opozycja. Chávez powiedział, że szefowie prywatnych mediów wielokrotnie przekraczali linię, używając fal nadawczych do wytwarzania wrażenia chaosu i ukrycia prawdy wraz z przesłaniem nienawiści. Co innego krytykować a co innego konspirować – ostrzegał prezydent.

Tygrys zdycha. Koniec irlandzkiego cudu

Irlandia

Kieran Allen, kwiecień 2009

Irlandia, niedawno okrzyknięta wzorem bajki o neoliberalizmie, podlega właśnie traumatycznemu krachowi gospodarczemu. Rodzące się polityczne trzęsienie ziemi wstrząśnie jej polityką w nadchodzących dekadach.

Znana wcześniej jako “Celtycki Tygrys”, irlandzka gospodarka aż do teraz odnotowywała co roku siedmioprocentowy wzrost. Termin ten został wprowadzony w 1995 roku przez ekonomistę pracującego z Morganem Stanleyem, który porównał Irlandię z bardziej znanymi, “Tygrysami Azjatyckimi” tamtych czasów. Wkrótce kraj został okrzyknięty przez neoliberałów modelem do naśladowania dla innych. Thomas Friedman, prawicowy publicysta New York Timesa na przykład, zalecał by “stara Europa” zmieniła swe tory i nadgoniła “skaczącego irlandzkiego stworka“. Oto przykład jego misjonarskiej gorliwości:

“Niemcy i Francuzi mogą chcieć wziąć kilka rad od Celtyckiego Tygrysa. Jedną z pierwszych reform jakie wprowadziła Irlandia, było łatwiejsze zwalnianie z pracy ludzi, bez konieczności płacenia przez lata odszkodowań. Brzmi brutalnie, wiem. Ale im łatwiej zwalniać ludzi, tym więcej chęci u firm do zatrudniania”[1] W podobnym tonie, prawicowy think tank Cato Institute opublikował artykuł o Celtyckim Tygrysie dowodząc, że jego wzrost gospodarczy przyszedł po tym jak w pełni wpadł w objęcia “wolnosci gospodarczej”[2]